Nu ngarana nyeri huntu mah lain bantrak-bantrakeun, harita ge Uwa Dahlan meni reumbay jaba teu daek cicing, nonggeng beuki nyanyautan geus diubaran angger can aya hasilna. Dihareupeun imah ngabrangbrangkeun kanyeri Uwa Dahlan diuk bari ngusapan pipi, hulang-huleng jiga nu jarauh panineungan. Teu sakara-kara na ari ceuleungkeung teh: “Karaosss, karaossss, mangga karaosss”, hiji sora datangna ti saurang pemuda bari mawa gembolan.
Puguh we Uwa Dahlan muncureng, nafsu kagila-gila. blewerrr sendal nu pangdeukeutna di baledogkeun
“Gagabah pisan ka kolot teh kalahka moyokan, puguh heuheuh karasa nyeri!” Uwa Dahlan ngadegdeg.
“Har ari Bapak ku naon, jol maledog bari ambek?” si pemuda rungah ringeuh soak jaba bingung.
“Ari bieu nyebut naon silaing?” Uwa Dahlan angger muncereng
“Karaos!” si pemuda nembalan
“heuheuh eta, moyokan nya!” ngeupeulkeun peureup
“Na ari bapak da abdi mah nuju nawiskeun kaos,” ceuk eta pemuda bari mukakeun gembolanna.
Uwa Dahlah, colohok bari ngacay.
.
